[APH] fanart : just take a break
posted on 01 Jun 2009 16:52 by ozaka in Art-Workwarning* APHเค้าเขียนกันขำๆ Don't be seriousนะจ๊ะ~
เอนทรี่นี้..โหลดโหดน่อ -0-''
ก็นะ..
วันสบายๆ
ที่แดดไม่ร้อย ลมไม่แรง และดูจะเป็นวันที่แส๊นจะ..."ธรรมดา"
มันก็เป็นแค่ร้านอาหารเล็กๆคร่ำครึริมถนน
ถ้ามองผ่านๆก็อาจจะไม่สะดุดตาอะไรมากมายนัก
อาหารก็อร่อยใช้ได้ บรรยากาศก็ดูเหมือนจะ..เงียบสงบ?
เพราะงั้นมันจึงเป็นร้านโปรดของฉันเชียวล่ะ!
ในร้านก็จะมาลูกค้าเข้าออกประปราย ไม่ได้เรียกว่าคึกคักขายดีนัก
และฉันก็มักจะพบกับชายหนุ่มผมทองคนหนึ่ง
หน้าตาก็จัดว่าโอเคดี (แอบตรงเสป็คเล็กน้อย)
เขามักจะนั่งกินแฮมเบอร์เกอร์(ที่ฉันมั่นใจว่าเป็นของโปรดของเขาแน่ๆ)จำนวนมากอยู่ด้านในสุดของร้าน
คล้ายกับว่าเขาต้องการความเงียบ...แต่ข้อนี้ฉันไม่มั่นใจเอาซะเลย
เขาเป็นคนที่ทานอาหารมูมมาม(แต่น่ารักโคตรๆ)
และในบางครั้งฉันจะพบกับชายหนุ่มอีกคนข้างๆเขา
คนๆนั้นดูจะแก่กว่าและเป็นผู้ใหญ่กว่า..ติดจะไฮโซนิดนึง?
นั่นแหละ..เขาเป็นคนที่มีกิริยามารยาทดี พูดสำเนียงชัดถ้อยชัดคำ
ฉันมักจะเห็นเขาดุคนข้างตัวบ่อยๆว่าซอสเลอะแก้ม
พร้อมๆกับหยิบทิชชู่ขึ้นมาว่าจะซับให้
อาจริงสิ..! บางครั้งเขาก็ไม่ได้มาสวีทอะไรกันสองคนหรอกนะ พวกเขามักจะหนีบหนุ่มเอเชียสองคนติดมาเสมอ
ฉันแอบชอบพวกเขานะ เพราะทุกครั้งที่เขาเดินสวนทางกับฉันจะยิ้มกว้างให้ฉันตลอดเลย
(ถึงจะแอบเคลือบแคลงใจกับรอยยิ้มของหนุ่มผมสีอ่อนกว่านิดนึงก็เหอะ..)
เอาเป็นว่าเขาทั้งสี่คนจะนั่งอยู่ลึกสุดของร้าน
และพูดจาเรื่องสัพเพเหระเกี่ยวกับสงคราม..หรืออะไรสักอย่างเนี่ยแหละ
แต่พอฟังๆบทสนทนาไร้สาระนั่นแล้วก็ทำให้ฉันอดยิ้มออกมาไม่ได้ มันน่ารักจริงๆนะ
เมื่อเวลาผ่านไปจนเกือบเที่ยง พวกเขาก็ยังนั่งอยู่อย่างนั้น..
แต่ก็มีแขกอีกคนเข้ามาในร้าน เขาตัวใหญ่แล้วก็..ล่ำมาก....ถึงอย่างนั้นเขาก็ผงกหัวทักทายฉันทุกครั้งที่เห็น
เขาดูเป็ยคนนอบน้อมและโอบอ้อมอารี นั่นหมายถึงเท่าที่ฉันเห็นนะ ฉันไม่ค่อยเห็นเขาพูดคุยอะไรมากมายเท่าไหร่
เขาจะยังคงไม่สั่งอะไรเหมือนรอใครต่อใครอยู่ นั่งอยู่เฉยๆขณะที่แขกโต๊ะข้างๆเริ่มโหวกเหวกโวยวาย
ใช่แล้ว ในที่สุดคนที่เขานัดก็มาถึง
เด็ก..รึเปล่า? ไม่หรอกมั้ง..เขาเป็นคนตัวเล็กเหมือนคนเอเชียอีกคนหนึ่งล่ะ
แต่เวลาพูดจามักจะดูเป็นผู้ใหญ่..และเรียบร๊อยเรียบร้อย..
เขาดูขี้อายนิดหน่อย พอเห็นหนุ่มผมทองทั้งสองคนจากโต๊ะข้างๆก็สะดุ้ง
แล้วรีบเสือกตัวเองเข้าไปนั่งหันหลังเหมือนไม่เห็นทั้งคู่
ก่อนจะเริ่มทักทายสำเนียงแปร่งหูกับคนตรงหน้า
"ทางนี้ครับ"
เสียงเขาทุ้มนิดๆแต่ฉันฟังแล้วมันน่ารักมากเลย
ฉันไม่ต้องเสียเวลาหันไปหาหรอกว่าเขากำลังโบกมือเรียกใคร
เพราะไม่นานชายหนุ่มร่างสูง..มากคนหนึ่งก็เดินเข้าไปหา
เขาตัวใหญ่และดูแข็งแรง เสื้อยืดขนาดพอดีตัวรับสัดส่วนให้ฉันได้แต่จินตนาการว่ากล้ามเนื้อนั้นจะสวยแค่ไหน..
อะ..ไม่ได้การ ฉันหันไปหยิบทิชชู่จากขอบโต๊ะออกมายัดไว้ในรูจมูก หันมาสังเกตการณ์ต่อไป
เขาหวีผมเรียบแปล้เผยใบหน้าคมสันดูดี ท่าทางเอาจริงเอาจัง เดินมาพร้อมถาดอาหารในมือ
"รอเค้าด้วยสิเยอรมานนนนน"
"ช้าจริงอิตาลี่!! เดี๋ยวก็ทิ้งไว้นี่หรอก"
"ที่นี่ไม่มีพาสต้าล่ะ.."
ชายหนุ่มร่างเล็กอีกคนเดินเข้ามาประชิด เขาดูไม่สนใจกับคำดุอะไรนั่นเลย
เขาแอบชนโต๊ะของฉันด้วยแหละ สงสัยว่าจะต้องขอมาสเตอร์เอาโต๊ะกลับบ้านเป็นที่ระลึก หุๆ
พวกเขานั่งสนทนากันสักพัก
หนุ่มผมทองหัวเรียบก็สังเกตเห็นว่าคนข้างโต๊ะเป็นคู่อริหรือเหตุใดมิทราบ
(ฉันสงสัยว่าทำไมเพิ่งสังเกตกันนะ?)
เขาทำท่าจะลุกขึ้นมา แต่แล้วก็ฉุกใจคิดแล้วนั่งลงต่อ
"...วันนี้วันอาทิตย์นี่นา~"
====================
ซูมความละเอียดของภาพ *หัวเราะ*
อีกนิด ชอบอันนี้จัง กร๊ากกกกกกกกกก
เห็นได้ตามบอร์ด/ที่สาธารณะทั่วไป เลยอยากเขียนมั่งน่ะ 55
ทำแบบนี้สนุกดี //ยิ้มกว้าง กินเวลาไปตั้งสองวัน (ซีด) แต่ก็หนุกจริงๆนะ แหะๆ
เหนื่อยมาพอแล้ว..มาพักกันเหอะ!!
อา ~
(ลงไปดิ้น...)
อ๊ายย ชอบภาพแบบนี้ว้อยย
ชินัตตี้มีปากด้วยอ่ะ *อึก
อุตส่าห์ลุ้น .. ขาดไปอีกคู่นะบุ่ย =3=
//เผ่น
#1 By Evilcat ; おれんじ on 2009-06-01 17:41